ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಇರದುದರೆಡೆಗೆ ತುಡಿವುದೇ ಜೀವನ........

ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು .ಒಂದಷ್ಟು relax ಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸು.ಮನೆಯ ಮುಂಬಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಲುಚಾಚಿ ಕುಳಿತು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುತಿತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳು.
ತಟ್ಟನೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ನಾಯಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡುತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿನ ಯಾವುದೊ ಮೂಲೆಯಿಂದ ಹಟತ್ತನೆ ಮೂಡಿಬಂದ ಪದ "Tommy"!!.
ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಬಾಲ್ಯದ ಒಂದು ಸವಿನೆನಪಿನತ್ತ ಮನಸ್ಸು ಪಯಣ ಬೆಳಸಿತ್ತು.

ನನಗೆ ಸುಮಾರು 4 ರಿಂದ 5 ವರ್ಷ.ಬಾಲ್ಯದ ಮುಗ್ದತೆ ನೋಡಿದ ಯಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕುತೂಹಲ ಹುಟ್ಟಿಸುತಿದ್ದ ವಯಸ್ಸು. ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ,ಅಪ್ಪನ violin ನಿಂದ ಮುಡಿಬರುತಿದ್ದ ನಿನಾದ ,ಅಮ್ಮ ಹೇಳುತಿದ್ದ 'fairy tales', ಮನೆಯ ಕೊಣೆಕೊಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗುತಿದ್ದ ನನ್ನ ಆಟಿಕೆಗಳು ,ನೀಲಾಕಾಶದ ಮುದ್ದು ಚಂದಮಾಮ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಜಗತ್ತಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳು.

ಅದೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಗೆಗೆ ತೀವ್ರ ಪ್ರೀತಿ ನನಗೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಕ್ಕಿ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ಗುಬ್ಬಿಗಳಿಗೆ ಹಾಕಿ ,ಅವುಗಳ ಚೀಕ್ ಚೀಕ್ ಶಬ್ದ ಮನೆಯನ್ನು ಆವರಿಸಿದಾಗ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಉತ್ಸಾಹ.ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಹಿತ್ತಿಲು, ಅಮ್ಮನ ಕೈದೋಟ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಕೈಸೆಳೆದು ಕರೆಯುತಿತ್ತು.

ಅದೊಂದು ದಿನ ಬೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತು. ಸಕ್ಕರೆ,ತುಪ್ಪ ಸವರಿದ ರೊಟ್ಟಿಯ roll ಮಾಡಿಕೊತ್ತಿದ್ಲು ಅಮ್ಮ.ಅದನ್ನ ಸವಿಯುತ್ತ ಎಂದಿನಂತೆ ಹಿತ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ,ಏನೋ ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳ ಸುತ್ತ ಹರಿದಾಡಿದ ಅನುಭವ .ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಹೊತ್ತಿಗೆ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿದ್ದ ವಿಸ್ಮಯ ಚಿತ್ರಣ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮುದ್ದಾದ ನಾಯಿಮರಿ. ಅದರ ವಿಶಾಲ ಮಿಂಚಿನ ಕಣ್ಣುಗಳು ,ನೀಳವಾದ ಕಿವಿಗಳು,ತಳ ತಳನೆ ಹೊಳೆಯುತಿದ್ದ ಆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ನಾಯಿಮರಿ ನನ್ನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿಬಿಟಿತ್ತು.ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅರ್ಧ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟು ,ಹೇಳಲಾರದ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತಿದ್ದೆ ನಾನು.ಬಾಲ್ಯವೇ ಹಾಗೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲೂ ,ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೂ ಮನಸ್ಸು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಒಂದು ವಿಸ್ಮಯ ಅನುಭೂತಿ. ಅಮ್ಮ 'ಪಾಪು ಒಳಗೆ ಬಾ' ಅಂತ ಕರೆದಿದ್ದಳು.ಇಷ್ಟಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಹೋಗಬೇಕಾಯ್ತು.

ಮಾರನೆ ದಿನ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಾಲುಗಳು ಅದೇ ಜಾಗದತ್ತ ತಿರುಗುತಿದ್ದವು,ಕಣ್ಣುಗಳು ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ನಾಯಿಮರಿ ಅಂತ....ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಆ ಪುಟ್ಟ ಮರಿಯನ್ನ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವರ್ಣನೀಯ ಆನಂದ.
ಆ ಅನಾಮದೇಯ ಮರಿ ' Tommy' ಆಗಿ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ ಗೆಳೆಯನಾಗಿ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ 'fantasy' ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಹೋಗಿದ್ದ.ಅಂದಿನಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ,ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ,ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ಆಹಾರದ ಅರ್ಧ 'Tommy' ಗೇ ಮೀಸಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.


















ನಾನು ತುಂಬಾ lucky.ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ,ಅಮ್ಮನಿಂದಲೇ ಹೊರಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಂಧಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದೆ .ಅವರು ನನಗೆ ತಪ್ಪಲ್ಲದ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯಕ್ಕೂ restrict ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮತ್ತು 'Tommy' ಯ ಆ ಮಧುರ ಬಾಂಧವ್ಯ ನೋಡಿ ಬಾಗಿಲು ಹತ್ತಿರ ನಿಂತು ಮುಗುಳು ನಗುತ್ತಿದದ್ದನ್ನ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೆ. ಆಮೇಲೆ ಅಮ್ಮ Tommy ಗೆ ಅರ್ಧ ಯಾಕೆ ಅಂತ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೇ ತಿಂಡಿ ಕೊಡುತಿದ್ಲು ನಂಗೆ.
ನೋಡುತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದಿತ್ತು.ಪುಟ್ಟ Tommy ಮರಿ ಈಗ handsome boy ಆಗಿದ್ದ:).......

ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ನಾವು ಆ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು.ಆ ಹೊಸ ಮನೆ ಈಗಿದ್ದ ಮನೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು ಒಂದು km ದೂರವಿತ್ತು . ಅದೊಂದು ದಿನ ನನಗೆ Tommy ಗೆ ತಿಂಡಿ ಕೊಡೋದು ಮರತೇ ಹೋಗಿತ್ತು .ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಹೊಸ ಮನೆ ನೋಡಲು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ .............
ಆ ಹೊಸ ಮನೆಯ gate ಹತ್ತಿರ ವಾಪಾಸು ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಕಾದಿತ್ತು. ಅದೇ ಮಿಂಚು ನೋಟದ Tommy ಹೊರಗಡೆ ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುತಿತ್ತು.ಅದೊಂದು ಅದ್ಭುತ !!..ಅದೆಂಥ ಸ್ಪರ್ಶ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅದು ಒಂದು km ದೂರ ನಾವಿರುವ ಸರಿಯಾದ ಸ್ತಳಕ್ಕೆಬಂದು ತಲುಪಿತ್ತು amazing!!!...

ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸು ಹೊಸತನಕ್ಕೆ ತುಡಿಯುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಆ ಹೊಸತನದ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಅದೆಷ್ಟೋ ಅನರ್ಘ್ಯ ಗಳನ್ನ ಮರೆತು ಹೋಗುವುದು ದುರಂತ. ಒಂದು ವಾರದ ಹತ್ತಿರ ಆ ನಾಯಿ ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯವೂ ಒಂದು km ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳಸಿ ನಮ್ಮ ಹೊಸ ಮನೆಯತ್ತ ಬರುತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹೊಸತಾದ ಜಗತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಅಕ್ರಮಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದು it's not of so important ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು ...ಅರಿವಾಗುವ ಮುನ್ನ ನಾನು ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಗೆಳೆಯನನ್ನ ಯಲ್ಲೋ ignore ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ......

ಹೊಸತನದ ಸೆಲೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯ ಮತ್ತೆ ಹುಡುಕಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು Tommy ಯನ್ನ. ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಹಳೆ ಮನೆಯ ರಸ್ತೆಯ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರೂ Tommy ಮತ್ತೆ ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲ ......


ಜೀವನ ಯಾವಾಗಲು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ illusion ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತದೆ...ಕನಸುಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಪುಷ್ಟಿಗೊಳಿಸುವುದು ನಿಜ.ಆದರೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಕನಸುಗಳು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೈಗೆ ಸಿಗದ ಮರೀಚಿಕೆಯ ಬೆನ್ನುಹತ್ತಿ ಓಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.even a millionaire wants to be a billionaire!!...
ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಓಡಿ ಯಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದರೂ ಮನಸ್ಸು ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಮಾಸಿದ ದರ್ಪಣ ಹಿಡಿದು ಆ ನಿರಂತರ ಓಟದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅದೆಷ್ಟೋ ಹಳೆಯ ಅಪೂರ್ವ ವಸ್ತುಗಲಳನ್ನ ,ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನ , ನೆನಪುಗಳನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂವೇದನೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದಾಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ' something missing!' ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಜೀವನದ ಪಥ ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಇರದುದರೆಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳಸುತ್ತದೆ...

ಈಗಲೂ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಸವಿನೆನಪಿನ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ,ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿ ಪಡೆಯಲಾರದ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ ಸುಂದರ ಕವನ 'Tommy'.ಇವತ್ತಿಗೂ ಯಾವುದೇ ನಾಯಿಮರಿಯನ್ನ ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮೂಡಿಬರುವ ಪ್ರಥಮ ಚಿತ್ರಣ Tommy...
ಜೀವನದ ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಹೊಸತನ್ನು ಅರಸುವ ತವಕದಲ್ಲಿ ,ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ,ಅವೆಷ್ಟೋ ಅಮುಲ್ಯವಾದವುಗಳು ನಮಗೆ ವಿಧಾಯ ಹೇಳಿರುತ್ತವೆ.ಸೂರ್ಯ ಆ ದಿನದ ಅಸ್ತಂಗತಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗುತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಬಾಲ್ಯದ ಆ ನೆನಪುಗಳು ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಅಡಿಗರ ಕವಿತೆಯ 'ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಇರದುದರೆಡೆಗೆ ತುಡಿವುದೇ ಜೀವನ' ಸಾಲುಗಳು ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಯಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು....

The greatest tragedy lies, while in satisfying all fantasy dreams ,searching for unrealistic happiness , ignoring all those things which once cherished our life before,finally ending up where even if we want we cannot get them back again....

ದ್ವಿಮುಖ

 




ಮರಳು ಗಾಡಿನ ಮಂಪರು
ಮಸುಗಟ್ಟಿದ ಮನಸ್ಸು
ಮರೆಮಾಚಿದ ಮರೀಚಿಕೆಯೇ ದ್ವಿಮುಖ.

ಮೌನ ಆಕ್ರಂದನ
ಅಸ್ಪರ್ಶೀಯ ಬಿಸುಗಟ್ಟಿದ ಹಾದಿ
ಮರಗಟ್ಟಿದ ತೊಳಲಾಟ ,ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಲಾರದ ಹಿನ್ನೋಟ .

ಸತ್ಯ ,ಮಿಥ್ಯಗಳ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟ
ಸಾವು ,ಬದುಕಿನ ನಿಗೂಢ ದರ್ಪಣ
ನಿಲುಕದ ಉತ್ತರಗಳಿಗೆ ಸತತ ಕಾದಾಟ
ಅರಿಯದ ಕಂಬನಿಗಳ ಅನಾಮಿಕ ನೋಟ

ವಾಸ್ತವ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಸಿಗದ ಕಡುದಾರಿ
ಸುಡುಬೆಂಕಿಯ ಕೆಂಸುಳಿಯ ಸಾವಿರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಮಾತು , ಮೌನಗಳ ವಿಕೃತ ಸಲ್ಲಾಪ
ಯಡಬಿಡದೆ ಹರಿದಿದೆ ಬಿಗುಮಾನದ ಬಿಸಿಲು

ಎಟುಕದ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣ ದ್ವಿಮುಖ
ನೋವು ,ನಲಿವಿನ ಅರಿಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉಸಿರಿಲ್ಲದ ಉತ್ತರ ದ್ವಿಮುಖ
ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಆಯಾಮದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯ ಮಾನವಿ ಮುಖವಾಡ ದರಿಸಿ
ವಿರಾಜಿಸುವ ನಿರಂತರ ನಾಟಕ ದ್ವಿಮುಖ .

Hold me on.....

                  

A little girl and her mother were crossing a bridge.The mother was kind of scared so she asked her little daughter: "Sweetheart, please hold my hand so that you don't fall into the river. The little girl said: "No, mom. You hold my hand." What's the difference? Asked the puzzled mother. "There's a big difference,"replied the little girl. If I hold your hand and something happens to me, chances are that I may let your hand go. But if you hold my hand, I know for sure that no matter what happens, you will never let my hand go." In any relationship, the essence of trust is not in its bind, but in its bond. So hold the hand of the person whom you love rather than expecting them to hold yours.

 इंतज़ार................

इंतज़ार बिना अदुरी हैं  ज़िन्दगी
इंतज़ार ही जीवन हैं
कुछ तलाश ,कुछ चाहतें 
कुछ सिफारिश,और कुछ गुजारिशें


क्वाब को पूरी करने की इंतज़ार
लम्हें  कैद होते देखने की इंतज़ार
सप्नोकी कसौटी हैं इंतज़ार
निराशाकी नयी उमंग हैं इंतज़ार

यादों में सम्हाजाता हैं हर इंतज़ार

सुका दर्ति को उस पहली बूंद का इंतज़ार
काले बादलों  को सूरज की पहली किरण का 
रंगीला पतंग को आस्मान चूने का इंतज़ार
पोदोंको पानी की अन्मोल स्पर्श का


उस तंडी  बारिश में एक cup चाय का इंतज़ार
कांम पूरा होने पर किसी की बदाई का                          
किसी  मासूम को चाँद दर्ति  उतरने का इंतज़ार
और किसी तन्हा आंकों को पहली प्यार की गुजारिश का           


उन् नन्हे कानोंको school की लम्बी गंटी बजने का इंतज़ार
माँ को उस्की लाड़ गर  आने का
तंडी  हवांको सागर की लेहरों से केल्ने का इंतज़ार
पैड़ोंको उसी तंडी हवांको चूने का


हर एक पल कर्ती हैं ज़िन्दगी की यादों में सम्हेट ने की इंतज़ार
आशायोंको पूरी होतें हुवें देक्ने का
हर क्वाब की पिचें हैं इंतज़ार

वक्त गुजरता जाता हैं,फिर बे हम करेंगे ..........

हर रास्ते की आगे


हर रात के बाद नयी सुबह का इंतज़ार
हर बूरे के बाद कुछ अच्चायीं का
कुछ लम्हों को रोंक ले कुछ पल के लिए
क्यूंकि इंतज़ार ही जीवन हैं
इंतज़ार बिना अदुरी हैं ज़िन्दगी

life calling

Dilating conjure encompass each creature with its roberant captive power.

Mazarine above that ebony tree Dwaine, accompanying seizeless time sprinkling the same hard branches with gorgeous sparkling beams .Swarthy land forgot those robust rifts created, now revamping to verdant again. The dried up hopes fledging with new colors each day to have the best.

Yet, one can’t go off, need to listen after all its ‘LIFE CALLING!!!!’ man…

Desires flicker floriating new thoughts imbibing into flouncing minds. Still those flippant talks, unknown failures, agony, eternal fights to survive fling mawkish maze. Yet each day a new day!!!, the same old linoleum getting new colors waking up the tired flimsy mind to revoke and run behind an unknown voice…..

The thorny pains often squeeze the tolerance. Still we need to stay in front like a strong hundred year old Banyan tree .

The broad lane with its two sides so bifurcated, some are gobbling everything having dire imperialism enjoying the great glory, while other languid lives still searching for mainstay in that gloom for their survival.

The disarray justice of life lavished some faces, disdained many creating a great barrier on its strong foundation of unresolved disparity.

Dismal eyes still having eternal expectations in spite of nothing,no one to hold those wrinkled hands in their evening of life.

Still some innocent dreams sparkling through those souls, awaiting new dawn believing the presence of some divine power in its vengeance scatters darkness, and woe through the dreary regions of misery.

Whatever it is the existence and agency of some roberant spirit which everything virtue and efficacy, without which there can be no life, no sensibility, no energy, no new hopes sprouting ,no thoughts emerging, no dreams spawning.

The captive power still harvesting in every lives the ‘NEW’ with its Miracling magnanimous magic, enlivening each day to wait for something good, sprinkling the dark lane with its spinning corpuscles of new hopes, changing the dogma with unbelievable evolution ,making everyone to ever listen to that unknown call by ‘LIFE’.

First touch................

Impalpable commence into an unknown realm.

Agazed eyes,senses looking around so warm.

Eyerything bewildered my tender  thoughts.

But,that first touch enlivened new concocts.

Cordial entwinement,candid hilarity

bloomed rejoices, drove all paucity.

Eminent cheers,affable embracement

emerged new dreams,new faiths for accompolishment.

You sparkled creativity,hopes,alleviated my fears.

Experienced elegance of love,detained my tears.

Glad for those hopes,those hugs which imbibed majesty,

for those courageous words,for those mystic moral gratuity.

You taught affability,helped to contemplate.

Blandished all my desires making life not to be complicate.

You cautioned when my conscience about to nuance.

Enlightened an intuition into dismaled cognizance.

That first mesmerizing touch....

miraculous  hands always be ready when I fall,when I raise..

The most divine spirit,deifiable legend

that is you mother,an eternal almighty.

Disillusic sapience

Opposites are believed to be contradictory but in real they are accompanying, supporting each other …sounds bit illogical, but that’s true……

Will the black identifiable if white won’t surrounds its scope?

Is a small spark of light dominates without the dingy gloom???

Is life deified without the encompassed death?

Success will be despised if we had never seen failures……

Who waits for dawn without the existence of night??

Laughter’s won’t look genial if we had not at all seen disconsolate faces……..

Will truth becomes devine without the shadow of falsity?

Life is miraculous amalgamation of differences, which seems contrasting to the outer contour, but askancely  contributing and veridically asserting each others existence…..

Is there devil behind the door?...........

Barren bastille,languishing by unnerving monstrous accinge....
rusted beatitudes..... impelling to loose penetration.....
limoused hopes just calling me where left your polemics,..those zetetic thoughts.Intriguing to intrude into my conscience,whether to seize my invulnerable fight to be invincible or hollowness in my intuition.........
......Confusing that anfractuous maze,making me meander towards unseen destiny.......

Still the same questions converging to a one more question....contriving,struggling in attempt to succeed...still that devil imperialism contaminating consciousness ,constraining to gain imperturbable attorney....
still a wild whispering,an obscure hunt imbue to deduce
is there devil behind the door to eternal fulfillment of attainment?